معماری رومی

 رومی ها به معماری یونانی، قوس (آرک) و معنی در خور توجه معماری سودجویانه را اضافه کردند. اگرچه رومی ها گاهی از یونانی ها ساخت وساز با بلوکهای سنگی را به عاریت گرفتند، اغلب از ملات در ساخت وساز استفاده می کردند .گاهی نیز این بتن را با روکش های مرمری یا گچ های تزیینی می پوشاندند.

سبک ها :

 رومی ها سبک های دوریک و آیوتیک را از یونانی ها تقلید می کنند، ولی اغلب ویژگی ساختمانی آنها را فقط برای ساختن دکور حذف می نمایند. طاق های پیروزی نمونه های این معماری اند.

سبکها اغلب روی هم قرار گرفته اند.در سبک دوریک رومی ستون ها قاعده دارند و فرسب (Architrave). به جای برجسته سازی عمود بر ستون است. حاشیه ها بیشتر تزیین می شوند که این تزیینات سر گاوهایی شاخدار و مزین به شاخ و برگ اند.

سبک ایونیک رومی سرستونی دارد که طوماری هایش کوچک ترند، پایه ستون پر نقش تر است و قاعده همان قاعدة آتیکی است.

سبک کورینتین رومی به حد اعلای خود می رسد : سرستون با ظاهرفلزی، مزین به برگ های گیاه است که در انتها کمی گرد شده اند، سرستون مقعر است و هر گوشه اش روی دو برگ متصل به هم قرار می گیرد.

پایه ستون شکوهی فوق العاده دارد. قرنیز هم کنسول و محفظه های منبت کاری شده دارد.

سیک ترکیبی تلفيق آیونیک و کورینتین است و آن را در طاق های پیروزی می بینیم.

مهم ترین بناها:

معابد  همانند آنچه در معابد یونائی دیده می شود، با پله ها احاطه نشده اند. بلکه ، پله ها فقط در رواق ورودی دیده می شوند.

معابد دیگر دور ستونی نیستند بلکه ستون ها درون دیوارها وارد شده اند (نیم خانه مربعی). تعداد گرمابه ها و آمفی تئاترها افزایشی چشمگیر یافت. طاق های پیروزی منسوب به امپراتورها یا سپهبدان فاتح از یک طاق یا از یک طاق بزرگ در وسط و دو طاق کوچک تر تشکیل می شد (طاق کنستانتین در روم). طاق های پیروزی مزین به نقوش برجسته و مجسمه ها به رواقی مهم ختم می شدند که گاهی یک نشیمنگاه نیز روی آن قرار می گرفت. ستون های کورینتین گاهی از پایه از یکدیگر جدا بودند.

کلیساهای بازیلیک مراکز تجاری و کاخ دادگستری بودند. در نهایت در روم قدیمی ترین گنبد باشکوه میراث عهد باستان قرار دارد. پانتنون که در دوران هدرین (قرن اول پس از میلاد) بازسازی شد.

تزئینات در هنر رومی

رومی ها تجمل دکوراسیون را به سادگی و سليقة ظریف دکوراسیون یونانی ترجیح می دهند. این امر پس از اوگوست (امپراتور روم) شدت بیشتری یافت.

نماد پیروزی گنج طاق های پیروزی به ماد پیروزی» بالداری مزین است که پاهایش روی بسکه گوی قرار دارد. در سبک نخستین دوره امپراطوری فرانسه این نقش همانند بسیاری از نقوش رو می دیده می شود.

آذین های گل سرخی و تاجها- آذین های گل سرخی اغلب مرکز مقصورههای طاق های قوسی را تزیین می کنند و از شاخ و برگهای دور غنچه تشکیل می شوند. تاج ها، که معمولا آثار زیبایی اند، جلوهای سنگین دارند. اغلب دو نوار نیز در قسمت تحتانی وجود دارد که به اطراف امتداد می یابد.

 عقاب ها اغلب از روبه رو نشان داده می شوند. در کل عقاب های رومی بالهایی آویزان و سری نیمرخ دارند.

نقش شاخ و برگ ها پیچش شاخ و برگ های گیاه پای خرس اطراف آذین گل سرخی اغلب با بالاتنه الهه عشق بالدار همراه است که بخش پایینی این نقوش تا انتهای شاخ و برگها ادامه می یابد

درها ـ یکی از درهای بسیار کمیابی که مشاهده شده در معبد پانتنون در روم است این در از جنس برنز (سابقا زراندود) است که از هر طرف ستونی تزیینی است و بخش فوقانی اش مشبک است

بوکرن ها این اسم به معنی سر گاوهایی است که شاخ هایشان از افتادن شاخ و برگ ها ممانعت می کند. آنها با جداکننده قرنیزهای سبک ایونیک (تئاتر مارسلوس) را تزیین می کنند.

ریسه ها- ریسه های نسبتا سنگین، الهه های عشق بالدار را به شمعدان های چند شاخه وصل می کنند. این نقوش بیشتر در تزیین قرنیزهای سبک ایونیک (معبد فورتونا ویریلیس) دیده می شوند

************* هنر یونانی: رومی ************

دیوارنگارهها، گچ های تزیینی، اثاثیه ما بیشتر هنر تزییتی یونانی رومی را به لطف بقایای هرگولاتوم و پمپنی میشناسیم این هنر تزیینی، به ویژه در نقاشی های تزیینی بیشتر رومی است تا یونانی به علاوه این که رومی ها هنرمندان یونانی را به کار گرفته اند

دیوارنگاره ها در بسیاری از نقاشی های دیواری در پمپئی تابلوهای بزرگی با یک نقش کوچک تمثیلی در مرکز متمایز است؛ بارها نوعی معماری تصنعی دارای ستون هایی با سبکی فوق العاده دیده می شود و کلی مجموعه نیز بسیار پیچیده است و ظاهری کشیده دارد. نقوش کوچکی که عجولانه شکل گرفتهاند اتر روح و احای برخوردارند رنگ های غالب اخرایی، سیاه و قرمز حنایی است.

گچهای تزیینی تعداد محدودی از گچ های تزیینی متعلق به هنر رومی به دست آمده است: اکثر این نقوش برجسته در مقبره های مسیر آپین در رم قرار دارند. این نقوش، به همراه نقاشی ها، اغلب موضوع های خیالی و اساطیری را نشان می دهند که با نقوش اسلیمی با ترکیبات هندسی در هم آمیخته اند: اینها عجیب و غریبند.

اثاثیه صندلی های یونانی بسیار نادرند. مایه صندلی تئاتر دیونیسوس در آتن دسترسی داریم که از جنس مرمر است و پشتی صندلی با طرح گردن غاز تزیین شده و روی چنگال شیرها قرار دارد. صندلی های رومی نیز کمیاب اند. موزه لوور تعدادی از این صندلی های مرمری را نگهداری می کند. برای مثال، میزی کوچک که پایه اش هیولاهای بالدار با بدن زن با بدن شیر است نگه داشته شده است. میزهای مرمری با فلزی هم دیده می شوند. در پمپنی، در خانه کرنلیوس روفوس، میز مرمرین زیبایی نگهداری می شود که پایه های حجیمش دو شیر است. در موزه ناپل نیز میزهای تاشو برنزی متعلق به پمپئی وجود دارد.

 سه پایه برای محرابهای بسیار کاربرد دارد. آنها از لگنی برنزی تشکیل می شوند که روی سر پایه فلزی قرار گرفته است و برای حمل شراب در مراسم شراب افشانی پا بخور کاربرد دارند.

روشنایی شامل لوسترها، چراغ ها و شمعدانی های چندشاخه است. معمولا لوسترها به شکل جامی با لبه های متعددند. شمعدان هما روی سه پایة چنگال مانند قرار می گیرند و در نوکشان چراغ جای می گیرد.